'Εμείς οἱ νεκροί θέλουμε νά μᾶς θυμᾶστε, νά μᾶς ἀγαπάτε καί νά μᾶς τιμάτε γιά τό ἒργο ποῦ ἒχουμε κάνει ὃταν ήμασταν ἐν ζωῇ. Πιραντέλο,
(Από το έργο των αδερφών Ταβιάνι το "Chaos", 4ο επισόδειο)
Η Οικογένεια
Η Βιργινία γεννήθηκε το 1909 εις τον νομό Λασιθίου Κρήτης. Πατέρας της ήταν ο Σταύρος Γαλανουδάκης γιος του Ιωάννη Γαλανουδάκη και η μητέρα της η Άθανασία Κοζιμοπούλου. Ο πατέρας της Αθανασίας ήταν ο Δημοσθένης Κομιζόπουλος και ήταν Σφακιανός.
Η Βιργινία είχε έναν αδερφό τον Δημοσθένη ο οποίος παντρεύτηκε τη Σοφία της Οικογένειας Μανδουραράκη της Ιεράπετρας. Με τη Σοφία απέκτησε τρία παιδιά.
Η μητέρα της Αθανασία πέθανε λίγα χρόνια μετά τη γέννηση του γιού της και η Βιργινία μαζί με τον αδερφό της μεγάλωσαν με την αδερφή της μητέρας τους .. Δυστυχώς και ο αδερφός της Δημοσθένης πέθανε σε ηλικία 45 χρονών.
Από τότε που ήταν μαθήτρια Γυμνασίου δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην προσφορά κοινωνικού έργου στην πόλη του Αγίου Νικολάου.
Όπως αναφέρεται σε σχετική δημοσίευση: «Μαθήτρια οὖσα, ἀκόμη ἳδρυσε το Παράτημα ΠΙΚΠΑ εἰς Ἃγιον Νικόλαον και τον φιλανθρωπικόν Σύλλογον «Στοργή». Προήδρευσε της Χριστιανικής αδελφότητος Ενώσεως Νεανίδων.
Οργάνωσε τον προσκοπισμό το 1932. Διοργάνωνε εράνους προκειμένου να κτιστεί σχολείο Δημοτικής Εκπαίδευσης.
Ήδη από την εφηβική ηλικία της διακρίνονται τα πρώτα δείγματα της ενσυναίσθησης και της αγάπης που έχει προς τον συνάνθρωπό της που υποφέρει.
Στην ηλικία των 7 χρονών είχε κρεμάσει στο λαιμό της ένα δοχειάκι και έτρεχε στις γειτονιές προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για έναν φτωχό που ήταν άρρωστος. Ήδη από την ηλικία αυτή εκδηλώνονται και αναπτύσσονται τα συναισθήματα φιλανθρωπίας και της ενσυναίσθησης. Βέβαια αυτού του είδους οι ενέργειες δεν είναι ξεκομμένες από το οικογενειακό περιβάλλον.
Σε αυτή την ηλικία επίσης συμμετείχε στη διαδικασία αποστολής δεμάτων με τρόφιμα και ρουχισμό στους μαχόμενους στη Μικρά Ασία.
και ως νοσοκόμα
Επί 22 συναπτά έτη υπηρετούσε ως νοσοκόμα στο Λεπροκομείο της Σπιναλόγγας. Στήριζε τους ασθενείς ψυχολογικά, συμπαραστέκονταν στις οικογένειές τους και ιδιαίτερα στα παιδιά τους. Αυτή η ηρωΐδα γυναίκα αδιαφόρησε μπρος τα φιλάνθρωπα και αλτρουιστικά συναισθήματά της τον φόβο μην μολυνθεί από μια ανίατη και θανατηφόρο αρρώστια . Η ετεροσυναίσθηση αυτή η ύψιστη χριστιανική αρετή την υιοθέτησε και ξεπέρασε τον φόβο της.
Σε δημοσιευμένο άρθρο της εποχής: «Ἐξεδήλωσε πρώτη ἐκ τῶν γυναικῶν τῆς Ἀνατολικῆς Κρήτης καί ἡ μόνη στην Ἐλλάδα. τό θερμό ἐνδιαφέρον της καί τή στοργή της διά τούς ἀποκλήρους τῆς Σπίνα Λόγκας. Ἐπισκέπτετο ἀπό νεαρωτάτης ἡλικίας τούς ασθενεῖς, ἐνδιεφέρετο διά κάθε τους πόνο, ἦτο ἡ άσυναγώνιστος ψυχίατρος τῶν τότε χιλίων ἀποκλήρων τῆς ζωῆς. Ὡμίλησε ἀπό ραδιοφώνου, έκανε δημοσιογραφικό ἀγῶνα εἰς τό ἐξωτερικό, στάθηκε αφορμή να ἐπισκεφθοῦν τήν Σπίνα - Λόγκα ἂνθρωποι ἀξίας καί διασημότητες τοῦ ἱατρικοῦ κόσμου. Λόγω λοιπόν τῶν πολλαπλῶν ἀλτρουϊστικῶν ἐξυπηρετήσεών της ἀνεκηρύχθη ἐπίτιμος Πρόεδρος τῶν Συλλόγων Σπίνα Λόγκας ῎ἐφέδρων πολεμιστῶν῎ καί ῎ὁ Ἂγιος Παντελεήμων῎.
Εθνική Αντίσταση
Κατά την περίοδο της Ιταλικής και Γερμανικής κατοχής η Βιργινία ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή δραστηριότητα. Καταρχήν συμμετείχε στη Μάχη της Κρήτης και έπαιξε σπουδαίο ρόλο για την επιστροφή των πολεμιστών της Αλβανίας στα σπίτια τους. Κινδύνευσε πολλές φορές τη ζωή της στον αντιστασιακό της αγώνα. Περισσότερα στο άρθρο "Εθνική και κοινωνική δρᾶσις μιᾶς ἐξαιρετικῆς Κρήσσας»:
Το 1966 παντρεύτηκε τον διεθνούς φήμης χορευτή Βάσσο Κανέλλου.
Πέθανε "στην ψάθα" αρχές δεκαετίας του 80 πριν την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.