Γράφει ἡ κ. Βιργινία Γαλανουδάκη
Παίρνοντας ἀφορμή ἀπό σχετικό σχόλιο τῆς ῞Ἀνατολῆς῞ ἡ κ. Βιργινία Γαλανουδάκη - Κανέλλου μᾶς γράφει ἀπό τήν Ἀθήνα ὃτι πρέπει νά τιμηθοῦν ὃλοι οἱ παληοί Ἁγιονικολιῶτες. Ἀφοῦ ὑπογραμμίζει ὃτι ἡ ὁδός Σαρολίδη πρέπει νά μετονομασθεί σέ ὁδό Σφακίων, προσθέτει τά ἑξῆς:
῞Νά τιμηθεί ὁ Γεώργιος Νιωτάκης, ποῦ ἒφερε τά βιζαβί καί τίς ἂμαξες καί ἂνοιξε συγκοινωνία ἂνετη άλλά καί μέ τό ῞Λατώ῞ ἒδωσε πολιτισμό στό τότε χωριό μας.
Ὁ καπετάν Μανώλης ὁ Φαφούτης ὁ πρῶτος καραβοκύρης μας ποῦ τόσο ἐξυπηρέτησε καί στήν κατοχή τόν Νομό καί καταστράφηκε ἀπό τούς κατακητές.
Ὁ Παπά Μανώλης Σταματάκης, ὁ δάσκαλος - Ἱερέας, ποῦ ὃλοι τόν θυμόμαστε καί στά δυό του πόστα ἀδιάβλητο ἀπό κἀθε ἂποψη.
Ὁ Νικόλαος Μασσάρος, ὁ σοφός έμπορος ποῦ καί έκτός τοῦ τομέα του βοήθησε σάν Πρόεδρος Συλλόγων.
Ὁ Γιάννης Βούλγαρης ποῦ πέθανε φορῶντας τή γραφική κρητική στολή του
Ὁ Νικόλαος Ταβλᾶς, ποῦ νοσταλγούμε οἱ παλαιότεροι καί τό μουσικό του ταλέντο, σάν ψάλτης δεξιός στήν Ἁγία Τριάδα
Ὁ Νικόλαος Ἀλέξης άπό τούς πρώτους Δημάρχους ἀλλά καί τίμιος έμπορος.
Ὁ Β. Σκευάκης, ὁ πρῶτος καπνέμπορος καί καπνπκόπτης στόν Νομό, ποῦ παρέδωσε τήν δωδεκαμελή οἰκογένειά του στόν τόπο μας ἀφοῦ ἒζησε τίμιος καί ἀξιοπρεπής.
Ὁ Σήφης Τζαρδῆς, πρόσκοπος σ´ὃλη του τή ζωή καί λεβέντης στήν πολιορκία του θανάτου.
Ὁ Σταῦρος Γαλανουδάκης ἀσχολήθηκε μέ τήν Ἐμπορική Ναυτιλία σέ θέση ζηλευτῆς περιωπῆς καί πέθανε μέ άδεια χέρια.
Ἀκόμη ὁ ἱατρός Ίωάννης Καπετανάκης. Ὁ Δωδεκανήσιος έπιστήμονας, ποῦ νέος καί ὡραῖος δέν έδίστασε νά έγκατασταθῆ στή μικρή τότε πολιτεούλα μας καί νά προσφέρει σημαντικές ὑπηρεσίες περισσότερο ἀπό μισό αίῶνα, μέ άγάπη καί σεβασμό στό λειτούργημά του.
Γιά τόν Στρατηγό Ἀλεξάκη, καί γενικά τούς λαμπρούς τιμημένους μας Στρατιωτικούς, δέν υπάρχει τόπος καταγωγῆς. Ὃλη ἡ Κρήτη …. Κρήτη μας.
Εἶμαι ὑπερήφανη γιατί πρώτη ὑπέδειξα νά τιμηθῆ ἡ Ροδάνθη τῆς Κριτσιᾶς.
Εἶμαι ὑπερήφανη νά μή γίνει χοιροστάσιο τό πιό μακάριο ἀπό ἀπόψεως τοπίο νεκροταφεῖο μας.
Οἱ ἂνθρωποι ποῦ προσέφεραν δέν πρέπει νά λησμονούνται, ἀς ἀφιερώσουν λοιπόν οἱ δημοτικοί ἂρχοντες λίγες ὧρες για νά θυμηθοῦν ποιοί προσέφεραν, ποιοί ὑπέφεραν, ποιοί ἐργάσθηκαν σκληρά γιά νά δώσουν ζωή καί ἀξία στά σημερινά χρυσοφόρα οἰκόπεδα ποῦ μετετράπησαν σέ βίλλες καί μεγαθήρια ξενοδοχεῖα.
Δίχως φόβο καί πάθος γράφω τή σελίδα αυτή τοῦ χρυσοῦ ὁδηγοῦ στούς πάντα πολύ ἀγαπητούς μου Ἁγιονικολιῶτες καί Νεοαγιονικολιῶτες, μέ εἰλικρινῆ αἰσθήματα γιά τόν τόπο πού ἒζησα, προσέφερα, νοσταλγῶ καί ἀγαπῶ.
Ζητῶ συγνώμην ἂν παρέλειψα τόσους καί τόσους ἀκόμη ἂξιους κάθε τιμῆς.
Βιργινία Γαλανουδάκη - Κανέλλου