Ήδη από την εφηβική ηλικία της διακρίνονται τα πρώτα δείγματα της ενσυναίσθησης και της αγάπης που έχει προς τον συνάνθρωπό της που υποφέρει.
Στην ηλικία των 7 χρονών είχε κρεμάσει στο λαιμό της ένα δοχειάκι και έτρεχε στις γειτονιές προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για έναν φτωχό που ήταν άρρωστος. Ήδη από την ηλικία αυτή εκδηλώνονται και αναπτύσσονται τα συναισθήματα φιλανθρωπίας και της ενσυναίσθησης. Βέβαια αυτού του είδους οι ενέργειες δεν είναι ξεκομμένες από το οικογενειακό περιβάλλον.
Σε μια έκθεσή της το 1920 που βρήκαμε στη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης η οποία έκθεση αναφέρεται στην περιγραφή μιας εκδρομής των Κρεμαστών, όπως την ονομάζει περιγράφει και το εξής περιστατικό. Την ώρα που έτρωγαν όλες οι συμμαθήτριες παρατήρησε ότι μια συμμαθήτριά της καθόταν απομονωμένη και μελαγχολική. Την επισκέφτηκε και διαπίστωσε πως για το κολατσιό της δεν είχε παρά ένα κομμάτι ψωμί. Τότε έτρεξε μάζεψε φαγητό και της το έδωσε. Αυτό το γεγονός αναφέρεται ως ένα απλό περιστατικό και δεν το μεγεθύνει ούτε το επικεντρώνει σαν ένα γεγονός προσποίησης και γενναιοδωρίας.
Σε αυτή την ηλικία επίσης συμμετείχε στη διαδικασία αποστολής δεμάτων με τρόφιμα και ρουχισμό στους μαχόμενους στη Μικρά Ασία. Αυτή η πατριωτική ευαισθησία θα εξελιχθεί και θα κορυφωθεί στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και θα αναφερθούμε πιο διεξοδικά.
Σπίνα-Λόγκα
Το 1903 ιδρύθηκε το Λεπροκομείο στην Σπίνα-Λόγκα 6 χρόνια πριν από τη γέννηση της Βιργινίας για την απομόνωση των λεπρών γιατί ως κολλητική νόσος ήταν ο φόβος και ο τρόμος όλων των κατοίκων. Η ζωή των πασχόντων ήταν στο έλεος αυτών που είχαν αλτρουιστικά και φιλανθρωπικά συναισθήματα. Παρόλο που τα 95% του πληθυσμού έχουν ανοσία σε αυτήν τη νόσο πράγμα που ήταν άγνωστο στην εποχή εκείνη. Ποιος όμως θα ρίσκαρε να πλησιάσει και να συμπαραστέκεται αυτούς τους απελπισμένους από το φόβο μην μολυνθεί από μια ανίατη και θανατηφόρο ασθένεια; Και το χειρότερο ήταν ένας αργός τραγικός θάνατος και να βλέπεις την παραμόρφωση του σώματός σου να εξελίσσεται συνεχώς. Κι όμως αυτή η ηρωΐδα γυναίκα αδιαφόρησε μπρος τα φιλάνθρωπα και αλτρουιστικά συναισθήματά της. Η ετεροσυναίσθηση αυτή η ύψιστη χριστιανική αρετή την υιοθέτησε και ξεπέρασε τον φόβο της. Επί 22 συναπτά έτη υπηρετούσε ως νοσοκόμα, τους στήριζε τους ασθενείς ψυχολογικά, συμπαραστέκονταν στις οικογένειές τους και ιδιαίτερα στα παιδιά τους.
"Πράγματι ἡ δίς Γαλανουδάκη τούς δυστυχεῖς αὐτούς τῆς Σπιναλόγγας ἐπί σειρά ἐτῶν ἐξυπηρέτησε κατά τρόπον ὁ ὁποίος προκαλεῖ τήν συγκίνησιν καί τόν θαυμασμόν. Παραμένουσα εἰς τόν Ἃγιον Νικόλαον εἶχεν ἀναλάβει ὃ,τι ἐνδιέφερε τούς ἀσθενεῖς τῆς Σπιναλόγγας, δηλαδή, τήν άλληλογραφίαν των, τήν ἀποστολήν δεμάτων πρός αὐτούς καί ἐν γένει ἐμερίμνα διά τήν λύσιν τῶν προβλημάτων των, ἐπικοινωνοῦσα διαρκῶς μέ τάς ἀρμοδίας ἀρχάς καί μέ ἐπιμονήν καί ὑπομονήν άφάνταστον νά ἐπιτυγχάνη ὃ,τι ἦτο ἐπωφελές διά τήν ἀνακούφισιν τῶν ἀσθενῶν τῆς Σπιναλόγγας, οἱ ὁποἰοι τήν ἀνεκήρυξαν ἐπἰτιμον πρόεδρον ἀπό τοῦ ἒτους 1934».
Σε άλλο δημοσιευμένο άρθρο περιοδικού με τίτλο «Βιργινία Γαλανουδάκη – Κανέλλου»: «Ἐξεδήλωσε πρώτη ἐκ τῶν γυναικῶν τῆς Ἀνατολικῆς Κρήτης καί ἡ μόνη στην Ἐλλάδα. τό θερμό ἐνδιαφέρον της καί τή στοργή της διά τούς ἀποκλήρους τῆς Σπίνα Λόγκας. Ἐπισκέπτετο ἀπό νεαρωτάτης ἡλικίας τούς ασθενεῖς, ἐνδιεφέρετο διά κάθε τους πόνο, ἦτο ἡ άσυναγώνιστος ψυχίατρος τῶν τότε χιλίων ἀποκλήρων τῆς ζωῆς. Ὡμίλησε ἀπό ραδιοφώνου, έκανε δημοσιογραφικό ἀγῶνα εἰς τό ἐξωτερικό, στάθηκε αφορμή να ἐπισκεφθοῦν τήν Σπίνα - Λόγκα ἂνθρωποι ἀξίας καί διασημότητες τοῦ ἱατρικοῦ κόσμου. Λόγω λοιπόν τῶν πολλαπλῶν ἀλτρουϊστικῶν ἐξυπηρετήσεών της ἀνεκηρύχθη ἐπίτιμος Πρόεδρος τῶν Συλλόγων Σπίνα Λόγκας ῎ἐφέδρων πολεμιστῶν῎ καί ῎ὁ Ἂγιος Παντελεήμων῎.
Εθνική Αντίσταση
Κατά την περίοδο της Ιταλικής και Γερμανικής κατοχής η Βιργινία ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή δραστηριότητα. Καταρχήν συμμετείχε στη Μάχη της Κρήτης και έπαιξε σπουδαίο ρόλο για την επιστροφή των πολεμιστών της Αλβανίας στα σπίτια τους. Κινδύνευσε πολλές φορές τη ζωή της στον αντιστασιακό της αγώνα. Περισσότερα στο άρθρο "Εθνική και κοινωνική δρᾶσις μιᾶς ἐξαιρετικῆς Κρήσσας»: