Και μετά ήρθε ο πόλεμος και έδωσε τη ζωή της ενάντια στον κατακτητή και στάθηκε δίπλα στους μαχητές.
Μόλις λοιπόν η Έλλάδα κατακτήθηκε έφθαναν τραυματισμένοι, πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι οι ήρωες του αλβανικού πολέμου.
Θα παραθέσω το απόσπασμα μιας εφημερίδας που δείχνει την αγάπη της προς τους αγνωνιστές που μάχονται για το δίκιο και τις ανθρώπινες αξίες:
«Ἡ δίς Γαλανουδάκη ἐπέδειξε ἒτι μεγαλύτερον πατριωτισμόν καί αὐταπαρνησίαν ὃταν ἐπέστρεψαν οἱ Κρῆτες ἀνἀπηροι τοῦ Ἀλβανικοῦ ἀγῶνος καί οἱ άλλοι στρατιῶται εἰς τήν γενέτειράν των. Καί ὃταν τό πρῶτον πλοῖον ἒφθασεν εἰς τόν Ἃγιον Νικόλαον καί οἱ Ἰταλοί εἰς ουδένα ἐπέτρεψαν νά ἐπικοινωνήση μετά τῶν ἐπαναπατριζομένων Κρητῶν πολεμιστῶν, ἡ δίς Γαλανουδάκη ἐπεβιβάσθη διά τῆς βίας εἰς τήν βενζινάκατον καί ἒφθασεν πλησίον τῶν στρατιωτῶν, εἰς τούς ὁποίους προσέφερε ἂνθη καί τσιγάρα. Καί ἀπό τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἐργάζεται νυχθημερόν ἀψηφοῦσα τά τόσα ἐμπόδια διά νά φθάσουν οἱ στρατιῶται εἰς τάς οἰκογενείας των. Ἀναλαμβάνει ἡ ἰδία τήν ἀλληλογραφίαν των. Ἐπισκέπτετο αὐτούς καθημερινῶς καί μεριμνᾶ διά τήν διατροφήν των ἐν συνεργασία πάντοτε μέ τήν πατριωτικήν ὁργάνωσιν ῾Στοργή῾ καί οὓτω χάρις εἰς αυτήν ὁλοι οἱ ἐπανελθόντες Κρῆτες στρατιῶται καί τραυματίαι ἐντός ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος φθάνουν εἰς τάς ἐστίας των. Κατά τό διάστημα τῆς κατοχῆς ἡ δίς Γαλανουδάκη συμμετέσχε καί αὐτή εἰς τήν μάχην τῆς Κρήτης καί προσέφερεν εἰς τόν ἀπελευθερωτικόν ἀγῶνα ὃτι τῆς ἐπέτρεπον οἱ άσθενείς της δυνάμεις. Ἐπί κατοχῆς Ἰταλῶν έπισκέπτεται εἰς τα φυλακάς τούς κρατουμένους».
Αναφέρεται και το εξής περιστατικό που από μόνο του δείχνει τη γεναιότητα της γυναίκας. Οι Ίταλοί συγκέτρωσαν τους κατοίκους προκειμένου να τους κατηχήσουν για τη νέα τάξη πραγμάτων. Και για να δείξουν τη σκληράδα τους και την παληκαριά τους ένας αξιωματικός ποδοπατούσε την ελληνική σημαία. Η κρητική καρδιά της Βιργινίας δεν το άντεξε αυτό. ‘Ορμησε και σπρώχνει τον αξιωματικό και τον ρίχνει κάτω και αρπάζει την ελληνική σημαία την αγκαλιάζει και την ασπάζεται. Σηκώνεται ο αξιωματικός και παίρνει το περίστροφό του και τη χτυπάει στο δεξιό κρόταφο και την πλήγωσε. Από τότε η ακοή του δεξιού αυτιού της ελαττώθηκε κατά πολύ γιατί αιμοράγησε το τύμπανο.
Η Βιργινία διατηρούσε καλές σχέσεις με τους Ιταλούς, οι οποίοι την αποκαλούσαν Bella Virginia
Όπως αναφέρεται σε ένα άρθρο ότι: «η άψογος ἀνατροφή της συνετέλεσε ὣστε νά ἐμπνεύση σεβασμόν άλλά καί ἐμπιστοσύνην είς τούς κατακτητάς καί νά προσφέρη πολυτίμους ὑπηρεσίας είς τούς πολιτικούς κρατουμένους».
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ὃτι γενικότερα οι Ιταλοί δεν πίστευαν και πολύ σε αυτό τον κατακτητικό πόλεμο και έδειχναν κατανόηση σε ορισμένα ζητήματα.
Μάλιστα η Βιργινία το ήξερε καλά και το εκμεταλλευόταν προκειμένου να εξυπηρετεί τους κρατουμένους.
Υπήρχε μάλιστα ένας ιταλός αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού με το όνομα Lino Boso που καταγόταν από Vanzo της Πάνδοβας, o οποίος την εκτιμούσε πολύ και έκανε τα στραβά μάτια.
Δεκαπέντα χρόνια μετά το 1955 η Βιργινία ήταν επίσημη προσκεκλημένη από τον Δήμαρχο της Πάδοβα μαζί με τον συζυγό της Βάσσο Κανέλλο, Διευθυντής τότε του Ελληνικού Ινστιτούτου (χορο)δράματος, διαπρεπής ζωγράφος, γλύπτης, χορευτής και χορογράφος, μαθητής της πασίγνωστης χορεύτριας Ισιδώρας Ντάνκαν.
Ο Βάσσος Κανέλλος, έδωσε ρεσιτάλ στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβα, στην αρχαία ελληνική γλώσσα, με έργο τον Προμηθέα. Παραλλήλως, εξέθεσε ζωγραφικά έργα του με τέμπερες, που παρουσίαζαν θέματα από τη μυθολογία, τον χορό, καθώς και λυρικά τοπία.
Ο Δήμαρχος είχε διοργανώσει και τη συνάντηση της Βιργινίας με τον παραπάνω αξιωματικό. Ο Δήμαρχος της Πάνδοβα μάλιστα στην προσφώνησή του αναφέρθηκε στο αντιστασιακό της έργο και στην ανθρωπιστική προσφορά της.
Όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα το ζεύγος Κανέλλου ήταν και οι δυο σημαντικές προσωπικότητες, ταλαντούχοι και διακεκριμένοι ‘Ελληνες.
Σε ‘άλλο δημοσίευμα αναφέρεται ότι: «Κατά τήν διάρκεια τοῦ ἑληνοϊταλικοῦ πολέμου ἡ δίς Βιργινία Γαλανουδάκη προσέφερεν ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας είς τόν τραχύν αὐτόν ἀγῶνα τοῦ ἒθνους, ἐργασθείσα μετά αὐταπαρνησίας εἰς τό Κρατικόν Νοσοκομεῖον Ἁγίου Νικολάου καί ἀποσπάσασα τἀ θερμά συγχαρητήρια τῆς ἐπισκεφθείσης τότε τό ἐν λόγω Νοσοκομείον τῆς Πριγκηπίσης Φρειδερίκης».
Στη Μονή Κρυσταλιένας κρατούνταν 300 διανοούμενοι της εποχής. Η Βιργινία συχνά τους μετέφερε τρόφιμα. Μια φορά όμως μετέφερε και δυο πακέτα τσιγάρα μέσα στα οποία αντί για τσιγάρα υπήρχε επαναστατικές επιστολές και αυτό εν αγνοία της. Τη συλλάβανε και οι Ιταλοί και πέρασε στην Νεάπολη Στρατοδικείο όπου καταδικάστηκε 3 μήνες φυλακή τις οποίες έπρεπε να εκτίσει στις φυλακές Ρόδου.
Στη Μάχη της Κρήτης έπαιξε ενεργό ρόλο και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή της. Στο άλμπουμ που άφησε για κληρονομιά στην ανηψιά της μόνο λίγες μαρτυρίες άλλων υπάρχουν. Ενώ θα μπορούσε να γράψει για τον εαυτό της όλες τις δράσεις της δεν το έκανε.
Μια άλλη αντιστασιακή ενέργεια ήταν η δημιουργία μιας εξαμελούς ομάδας αντικατασκοπείας που αποτελούνταν μόνο από γυναίκες προφανώς γιατί οι άνδρες ήταν περισσότερο ύποπτοι και παρακολουθούνταν. Η ομάδα αυτή είχε τραγικότατο τέλος και αποτελούνταν:
- Βιργινία Γαλανουδάκη (Κανέλλου)
- Τερψιχόρη Ἀδαμάκη (Χατζοπούλου)
- Μαρία Χρυσουλάκη (Βλάχου)
- Κατίνα Παπαδάκη (Ἐλευθεράκη)
- Τερψιχόρη Βλάχου και
- Ἐλένη Μαρκετάκη
Από τις έξη εκτελέστηκαν η Τερψιχόρη Βλάχου 18 ετών και η Ελένη Μαρκετάκη.
Μάλιστα αναφέρεται ‘ότι βρήκαν στο κελί της Τερψιχόρης γραμμένη την εξής φράση. «Είμαι 18 χρονών. Περιμένω από, ώρα σε ώρα να με εκτελέσουν. Ζήτω η Κρήτη, ζήτω η Ελλάδα».
Την Ελένη Μαρκετάκη 30 χρονών αφού την εκτέλεσαν έφεραν τα γοβάκια της στο σπίτι και μετά λεηλάτησαν και πήραν ακόμα και τη βέρα και τα γυαλιά της ηλικιωμένης μητέρας. Και λέει η μητέρα της στον διερμηνέα: «Πες του παιδί μου του αξιωματικού να μου επιστρέψει τα γυαλιά μου για να του ψήσω ένα καφέ για τον συγχωρεμό της κόρης μου». Αυτή είναι ελληνική παιδεία βάρβαρε Σόιμπλε που αποκαλείς ανόητο τον πρωθυπουργό μια χώρας.
Εκτός από την ομορφιά της Βιργινίας το πρόσωπό της εξέπεμπε μια σπάνια γοητεία. Στη δημοσίευση .. αναφέρεται το εξής περιστατικό:
"Ἀλλά καί ἓνα χαρακτηριστικό δεῖγμα τοῦ φλογεροῦ πατριωτισμοῦ τῆς ὑπερόχου αὐτῆς Κρήσσης εἲναι τό ἀκόλουθον: Ὃταν έπί κατοχής ὁ πρόεδρος τοῦ γερμανικοῦ στρατιδικείου Χανίων ἢθελε νά ἐρευνήση τήν οἰκίας τῆς δίδος Γαλανουδάκη, αὓτη τόν ἠνάγκασε νά παρακολουθῆ τήν προσευχή της καί νά ἀκούση δίς τόν ἐθνικόν ὓμνον πού τόν ἒπαιζε εἰς τό πιάνο."
΄Όπως ειπώθηκε παραπάνω η Βιργινία είχα την πρωτοβουλία να ιδρύσει πριν από τον πόλεμο τον Σύλλογο ΣΤΟΡΓΗ που είχε κυρίως φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Κατά την περίοδο όμως της κατοχής όταν Πρόεδρος του Συλλόγου ήταν η κ. Τζώρτζη. Η Βιργινία μέσω αυτού του Συλλόγου προσπαθούσε να είναι κοντά στους κρατουμένους αντιστασιακούς. Τους επισκεπτόταν στις φυλακές και προσπαθούσε να βοηθάει και να συμπαραστέκεται στους κρατούμενους. Όπως αναφέρεται στη δημοσίευση ..
"Κατόπιν διαβημάτων της καί τῆς προέδρου τῆς ᾽Στοργῆς᾽ κ. Τζώρτζη, ἐπίσης μέ μεγάλη ἐθνικήν δρᾶσιν τῆς γνωστῆς οἰκογενείας ἐξ Ἱεραπέτρας Μελᾶ, παρά τάς ἰταλικάς ἀρχάς κατώρθωσαν τόν κρατούμενον Χαρ. Μανουσάκην ἐξ Ἱεραπέτρας, τόν γνωστόν ἐπιχειρηματίαν, νά τόν μεταφέρουν εἰς Νοσοκομεῖον. Αἱ ένέργειαί των αὐταί ἐσυνεχίσθησαν καί ἐν τέλει ἐπέτυχον τήν ἀπελευθέρωσιν όλων τῶν κρατουμένων".
Ἐπίσης εἰς τήν Βιάννον ἡ δίς Γαλανουδάκη καί ἡ κ.Τζώρτζη διενήργουν ἐράνους.
Η Βιργινία ήταν πολύ ευφυές άτομο και εύρισκε πάντα διεξόδους στα προβλήματα που προέκυπταν. Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνεται ότι έχει μεταφμιεσθεί σε βρακοφόρο Κρητικό. Στην κατοχή για λόγους ασφαλείας έφυγαν από τον Άγιο Νικόλαο και κατοικούσαν στο χωριό Λακώνια. Σε μια φάση αντιμετώπισαν παντελούς έλλειψης τροφής και έπρεπε να μεταβεί στον Άγιο Νικόλαο για να προμηθευτεί τρόφιμα. Για να μεταβεί μόνη της ή με άλλες γυναίκες ήταν πολύ επικίνδυνο να βιαστούν από τους κατακτητές. Για τους άνδρες ήταν ακόμα πιο πολύ επικίνδυνο γιατί θα θεωρούνταν ύποπτοι. Έτσι σκαρφίστηκε την ιδέα να μεταμφιεσθεί σε άνδρα και η φίλη της η Μαρία Βογιαντζή να ντυθεί νύφη έτσι ώστε θεωρηθούν ότι ήταν ένα νιόπαντρο ζευγάρι. Με τον τρόπο αυτό έφθασαν στον Άγιο Νικόλαο και προμηθεύτηκαν σιτάρι, κριθάρι και πατάτες.